Achtste etappe, Coevorden – Hardenberg

 27 april 2015

Achtste etappe, Coevorden – Hardenberg

Afgelopen week is de datum voor de achtste etappe regelmatig heen en weer geschoven van de zondag naar Koningsdag en weer terug. Bijna iedere dag gaf buienradar een andere dag op met voor mij een goed weertype om te wandelen: Droog, het liefst een zonnetje en de wind in de rug als de temperatuur aan de lage kant zou zijn. Uiteindelijk heb ik de knoop op zaterdag doorgehakt en voor Koningsdag gekozen. Er zou dan pas later op de dag zon zijn, maar dat heb ik op de koop toe genomen. Dat blijkt een goede keuze geweest te zijn, want zondag was niet droog en Koningsdag was een prachtige dag met blauwe lucht en schilderachtige wolkenpartijen en ook nog eens de wind in de rug.

Els heeft mij, vanwege de regen die ‘s morgens in Enschede viel, met de auto naar het station hier in Enschede gebracht. Om 16 over 7 klonk de fluit van de conducteur en om even over half 9 stond ik al in Coevorden. Daar scheen de zon, terwijl het in Enschede pas later op de ochtend mooi weer werd.

Voormalig station van de Dedemsvaartsche Stoomtramweg Maatschappij aan de Krimweg in Coevorden

Al snel verlaat ik Coevorden en loop langs een strak aangelegde beek naast een bedrijventerrein. Als ik de bebouwing achter me heb gelaten loop ik door een landschap met een “heuvelrug” en een in ere herstelde Kleine Vecht dat volgens een ontwerp van Els Korff uit Finsterwolde is aangelegd om het stroomdal van de Kleine Vecht het industriegebied van elkaar te scheiden. 

Herstelde Kleine Vecht met de "Heuvelrug"

Op het eind van de heuvelrug loop ik onder der Drentse Poort door en “verlaat” ik Drenthe. De Drentse poort is een kunstwerk van de Amsterdamse beeldhouwer Rob Schreefel.

De Drentse Poort

 Hoewel ik net onder de Poort van Drenthe ben doorgelopen, loop ik nog een anderhalve kilometer verder voordat ik de grens met Overijssel passeer.

De grens Drenthe - Overijssel

Even later krijg ik de zwarte contour in het oog waar de spoorlijn Zwolle–Emmen bij De Haandrik de Vecht kruist. Dat is ook de plek waar het Kanaal Almelo–De Haandrik uitmondt op de Vecht en aan de overkant van de Vecht weer als het Coevorden–Vechtkanaal weer verder loopt naar Coevorden. Het is een bijzondere plek waar een van oorsprong natuurlijke waterloop een civieltechnische waterloop kruist. Ik steek hier zelf eerst de spoorlijn, dan de Vecht en vervolgens bij de sluis het kanaal over.

Uitzicht op de waterkruising bij De Haandrik. Linksonder en rechtsboven de Vecht, rechtsonder het Kanaal Almelo-De Haandrik en linksboven het Coevorden-Vechtkanaal.

Even later kom ik in Gramsbergen aan waar ik het kanaal nogmaals kruis om aan de overkant bij café Boonstra een kleine rustpauze neem onder het genot van een kop koffie te drinken met een heerlijke plak kruidkoek.

In Gramsbergen zijn de voorbereidingen voor de Koningsdag viering al in gang gezet en ik verlaat het dorp al snel via een brug over de Vecht in de richting van Ane. In de buurtschap Ane is in 1227 een veldslag uitgevochten tussen een ridderleger van Otto van Lippe, de bisschop van Utrecht, en de troepen van Rudolf de 2^e van Coeverden, burggraaf van Coevorden, de Drentse troepen hebben daar het leger van de bisschop verslagen en de bisschop zelf is daarbij gesneuveld.

Even verder kom ik bij het Engelandsche Bosch, een bosje op rivierduinen in een afgesneden meander in de Vecht. 

Levende, uitbottende tak boven de dode tak van de Vecht.

Het pad loopt langs de binnenbocht van de dode tak van de Vecht en komt uit bij het landschapskunstobject GEO METRIE. 

Landschapskunstobject GEO METRIE. Op de voorgrond de traptreden die refereren aan de dwangarbeid van de Joden in WOII

Militair ingenieur Pieter de la Rive, de ontwerper van het wereldberoemde schanswerk van Bourtange en de verdedigingswallen rond Maastricht, heeft destijds een 35 km lange verdedigingslinie die zich uitstrekt van Dalfsen tot voorbij Gramsbergen ontworpen, maar deze is nooit gerealiseerd. GEO METRIE is geïnspireerd op het Oud-Nederlandse bastiontype met een maatvoering die is gebaseerd op de gulden snede verhouding en het Rijnlandse maatsysteem (in roeden en voeten) zoals Pieter de la Rive het in 1720 ook zou hebben toegepast. Verder refereert het aan de Joden die in de Tweede Wereldoorlog het laantje dat nu bij het kunstobject stopt, onder dwang van de bezetter hebben aangelegd. Voordat ik mijn weg vervolg over het Jodenlaantje leg ik nog een steen op de traptrede waarop de verwijzing naar dit trieste werk is vastgelegd.

Even later kom ik bij Vechtcorridor bij Hardenberg.

Vechtcorridor bij Hardenberg

Hier heeft de Vecht de ruimte gekregen om water te kunnen bergen en daarmee is tevens de Vecht als de ecologische verbindingszone verbeterd.

Ik loop door dit mooie gebiedje en steek via een nieuwe fietsbrug voor de laatste keer de Vecht over en loop Hardenberg binnen waar het Koningsfeest in volle gang is. Ik loop snel door naar het station om de trein naar huis te pakken.

Ik was blij verrast over de afwisselende route door weiden, akkers, buurtschappen en dorpjes.

Vandaag heb ik in ongeveer 4 uur en drie kwartier 19 km afgelegd.

In totaal heb ik in 38 en een half uur 150 km afgelegd.

Ik heb nog 331 km te gaan naar de Sint Pietersberg.

Boom produceert haardhout

Ooievaar op nest bij Coevorden

Pieterpad langs de dode tak van de Vecht

Op de voorgrond één van de plaquettes met de kaart van het Raakpunt N34, waar de Vecht de N34 "raakt".
Op de achtergrond het raakpunt in het landschap.

De fietsbrug over de Vechtcorridor en over de Vecht

Zevende etappe Sleen - Coevorden

8 maart 2015

Zevende etappe, Sleen – Coevorden

Ik ben wederom vroeg opgestaan om naar Coevorden te reizen voor de 7^e etappe van het Pieterpad. Na het ontbijt heb ik de fiets op de Twinny-Load gezet en ben om 7 uur vertrokken. Het was mooi helder weer en na een vlotte rit heb ik even voor 8 uur de auto bij het station in Coevorden neer gezet. Nadat ik de Twinny-Load in de kofferbak had geplaatst ben ik op de fiets gestapt om door het Drentse land naar Sleen te fietsen.en uur later heb ik de fiets bij de AH in Sleen neergezet en ben ik om 10 over 9 begonnen aan de 7^e etappe. Eerst ben ik tegen de richting in naar de Boterakkersweg gelopen omdat ik de vorige keer daar ben afgeslagen om naar de bushalte te lopen.

Molen in Sleen

De oudste sporen van bewoning van Sleen en de omgeving dateren van zo'n 4500 jaar geleden. De hunebedden in deze omgeving zijn daarvan de stille getuigen. Ooit was Sleen de hoofdplaats van de dingspel Zuidenveld. Dit dingspel was een voormalig rechtsgebied in “de Landschap Drenthe”.

Het bestond uit de kerspelen Sleen, Emmen, Odoorn, Zweeloo, Oosterhesselen, Dalen, Schoonebeek en Roswinkel. In 1518 is Sleen een zelfstandige schultambt.

Nadat ik het dorp Sleen heb verlaten loopt de route tussen de weilanden en de akkers in de richting van de Jongbloedvaart. De Jongbloedvaart is voor 1925 als werkverschaffingsproject aangelegd en was de verbinding van de Verlengde Hoogeveense Vaart met Sleen. Anske Jongbloed was burgemeester van Sleen tussen 1919 en 1927, en “Rijksinspecteur voor Steunverleening aan werkloze arbeiders”. Ik volg de Jongbloedvaart eerst aan de rechterkant over een fietspad langs de zandweg en ongeveer een kilometer verder steek ik de vaart via een dam over om mijn weg over een smal pad langs de vaart te vervolgen. De Verlengde Hoogeveense Vaart, waar de Jongbloedvaart haaks op aansluit, moet ik drie keer oversteken om steeds op de rustigste oever te lopen. Twee van deze bruggen zijn originele ijzeren draaibruggen.

Hoolbrug, originele ijzeren draaibrug met brugwachterwoning bij Holsloot. op de achtergrond het viaduct van de N37.

Nadat ik de N37 ben gepasseerd gaat de route door Den Hool en passeer ik de spoorlijn Coevorden – Nieuw Amsterdam. Deze spoorlijn is in 1905 geopend en bij de passage heeft tot 1940 het stationnetje Dalerveen gestaan. Alleen een plaquette herinnerd aan dit stationnetje.

Spoorlijn in de richting van Coevorden bij het voormalige stationnetje van Dalerveen.

In Dalerveen neem ik bij café Boerhoorn een kop koffie met appeltaart en vervolg daarna mijn weg. Als ik het Nieuwe Drostendiep passeer zie ik een zwerm vogels in een mooie bolvorm neerstrijken. Ik besluit nog even te blijven staan om te kijken en zie de zwerm vogels nog meer mooi ballet maken.

Ballet van een zwerm vogels.

Even later kom ik bij het uit de 18^e eeuw stammende Joodse begraafplaats. Hier is ook een herdenkingssteen geplaatst die herinnerd aan de dertien van de zestien Joden uit Dalen die in 1942 werden weggevoerd en vermoord. Nadat ik een steen op de herdenkingssteen heb gelegd heb ik mijn pad weer vervolgd.

Gedenksteen bij de Joodse begraafplaats bij Dalen.

Niet veel later loop ik Coevorden binnen. Via de oude vestingwallen loop ik door de binnenstad en om 5 over half 3 kom ik weer bij het station aan.

De tocht van vandaag was zeker niet de mooiste van de afgelopen 7 etappes. De tocht ging veelal over rijwegen.
Door de uitgestrektheid van de akkers en weiden doorsneden door vaarten en afwateringssloten, in de geschiedenis gevormd door de ontginning van de veengronden en ruilverkaveling, is de aanwezigheid van geschikte(wandel)paden beperkt. De afwezigheid van houtwallen geeft een goed beeld van de uitgestrektheid van het Drentse land.

Het Drostendiep meandert door het vlakke wijdse  landschap.

Gelukkig was het een prachtige lentedag en heb ik zelfs een aantal uren in de korte broek kunnen lopen.

Sneeuwklokjes in de lente.

Wuivend riet, overgebleven van de herfst, langs de kant van de weg.

Vandaag heb ik in ongeveer 5 en een half uur 21 km afgelegd.

In totaal heb ik in 33 uur en drie kwartier 131 km afgelegd.

Ik heb nog 350 km te gaan naar de Sint Pietersberg.

Veste Coeverden

Het Casteel te Coeverden

Zesde Etappe, Schoonloo - Sleen

19 oktober 2014

Zesde etappe, Schoonloo – Sleen

Vanochtend ben ik vroeg opgestaan om om half acht voor de 6^e etappe van het Pieterpad  te vertrekken naar Schoonloo. Ik had eerst in gedachten om naar Sleen te rijden en van daar af de bus naar Schoonloo te pakken, maar dan zou ik pas om kwart voor 10 de eerste bus hebben en dan om kwart over 10 kunnen beginnen met de wandeling. Aan het eind van het verslag van deze dag zal je zien waarom dit een gelukkige keuze is geweest.

Om ongeveer kwart voor 9 heb ik de auto bij Café restaurant Hegeman in Schoonloo geparkeerd. Snel de wandelschoenen aangetrokken en om 5 voor 9 ben ik op pad gegaan. Al snel heb ik het dorp verlaten en na een kort stuk tussen de boeren landerijen loop ik de bossen van Staatsbosbeheer weer in, zie ook het verslag van 21 september. Ook hier weer percelen met productiehout waarvan de 

Productiehout

hoeken van de kavels worden aangegeven door een genummerde zwerfkei. Verscheidene paden zijn nog uitgevoerd als “flintenweg”. 

Eén van de flintenwegen in het bos

Ook deze flintenwegen zijn indertijd door de arbeiders uit de werkverschaffing aangelegd. Grotere zwerfkeien aan de zijkant als opsluiting en de verharding tussen de opsluiting in kleinere zwerfkeien. Mooi om te zien, minder prettig om op te wandelen, daarom heb ik meestal naast de weg gelopen. Gelukkig zijn er ook onverharde paden en pas aangelegde geasfalteerde fietspaden door de bossen. Het is, vooral in de ochtend, mooi zonnig weer met een goede temperatuur en ik ben nog geen half 

Het is mooi weer

uur onderweg als ik mijn trui al in de rugzak stop en lekker in m’n T-shirt verder wandel. Nadat ik de N376 ben overgestoken loop ik een klein stukje langs “De Tweelingen” en de “Meeuwenplassen” in het Schoonloër Veld. Dit zijn enkele van de restanten drassig hoogveen tussen de productiebossen, waar nog bijzondere planten en dieren zoals de kleine zonnedauw, de levendbarende hagedis, de adder en de veenbesparelmoervlinder voorkomen. De Tweelingen worden begraasd door Galloway runderen en de Meeuwenplassen door Schotse Hooglanders. Het Galloway rund is zwart en heeft geen horens en de Schotse Hooglander is over het algemeen langharig roodbruin en heeft machtige

Schotse Hooglanders in een vennetje van de Meeuwenplassen

wijduitstaande horens. Ik heb het geluk om een aantal van deze prachtige runderen in een vennetje van de Meeuwenplassen te zien staan. Werkelijk een cadeautje.

Een lekkere kop thee

Na de Meeuwenplassen loopt het Pieterpad over een paar verharde wegen en zo loop ik het erf van “de Wenning” op. Sander en Jolanda van deze biologische boerderij hebben een ruimte beschikbaar gesteld waar je tegen een geringe vergoeding een kop koffie of thee kunt zetten met een lekkere plak koek er bij. Heel gastvrij.

Bij Schoonoord steek ik het Oranjekanaal (Drents: Oranjeknaol) over. Dit 48 km lange kanaal is tussen 1853 en 1861 ter ontsluiting van het veengebied ten westen van Odoorn en de Bargervenen, ten oosten van Emmen aangelegd en het loopt van de Drentsche Hoofdvaart bij Hoogersmilde tot het

Het Oranjekanaal. Ja, ik weet het, het staat ook op het bordje...

Van Echterenkanaal bij Klazienaveen. In het bos ten noord westen van Noord-Sleen loopt het pad langs het Vliegtuigmonument. Op 14 mei 1943 stortte hier een viermotorige Handley Page Halifax bommenwerper van de RAF brandend neer. Het toestel was op de terugvlucht na een bombardement op Bochum bij Emmen in brand geschoten. Boven de boswachterij zwenkte de machine rond, verloor een gedeelte en stortte neer. Alle bemanningsleden kwamen om en zijn in Sleen begraven. Ter nagedachtenis aan de 7 omgekomen bemanningsleden is een monument opgericht op de plaats van het vliegongeval. Een groep schoolvrienden uit Zweeloo en Oosterhesselen heeft het monument

De in beton ingekapselde brokstukken met de namen van de bemanningsleden

in 1945 gemaakt van de gevonden brokstukken. Op het monument zijn de namen van de bemanningsleden vermeld. Toen het na 30 jaar een verwaarloosde indruk ging maken werden de vliegtuigrestanten in 1975 ingekapseld in beton en daarna voor duurzaam onderhoud overgedragen aan de gemeente Sleen.

Ik heb er bijna één vijfde van het Pieterpad opzitten. Nog maar 396 km naar de Sint Pietersberg.

Ik vervolg mijn weg door de bossen en kom na het tunneltje onder de N381 weer tussen de weilanden en de akkers.
Ondertussen is het bewolkt en begint het een beetje te miezeren. Ik zie de kerktoren van Sleen al tussen de bomen in de verte en wandel verder naar Sleen waar ik om half 3 aan kom. 

Sleen, het eindpunt van deze etappe

Ik loop snel door naar de bushalte waar in nog een kwartier op de bus moet wachten. Gelukkig is het weer droog geworden, want er is alleen een bushokje 100 meter verderop aan de overkant. Eenmaal in de bus, we zijn Schoonoord net gepasseerd, trek Pluvius de sluizen open. De bus stopt vlak bij Café restaurant Hegeman. Het is ondertussen weer droog. Bij het uitstappen blijft mijn paraplu aan de rugzak van een Pieterpad loopster hangen die net instapt. Hilariteit bij haar groepje, maar ik kreeg hem wel terug. Gelukkig maar, want het is de paraplu van de derde etappe.

Bij Hegeman neem ik een heerlijke kop mosterdsoep met spekjes en stukjes appel en een glas ijsthee. Ondertussen komen er meer wandelaars binnen. Ze zijn doornat, want ondertussen plenst het weer. Ben ik even blij dat ik vanochtend vroeg naar Schoonloo ben gereden en niet eerst naar Sleen en daarna met de bus...

Vandaag heb ik in ongeveer 5 en een half uur 24 km afgelegd.

In totaal heb ik in 28 uur en één kwartier 111 km afgelegd.

Ik heb nu nog 376 km te gaan naar de Sint Pietersberg.

Vijfde etappe Rolde - Schoonloo

21 september 2014

Vijfde etappe, Rolde-Schoonloo

Om half 8 gaat de wekker. Gelukkig is het droog. Gelukkig, want ik werd rond een uur of 4 wakker van de regen op de tent en om half 7 regende het nog. Na het ontbijt rijden we naar Schoonloo waar we de auto parkeren voordat we weer terugfietsen naar Rolde.

De voorgaande etappes tussen Groningen en Rolde gingen door “Het Nationaal beek- en esdorpenlandschap de Drentsche Aa”, de komende etappes lopen over “Het Drents Plateau”, hoewel we ook tijdens de etappe van vandaag langs en over het Andersche Diep zullen lopen.

Vanaf de camping volgen we eerst over ca. 3 km een gedeelte van de voormalige spoorverbinding tussen Gasselternijveen en Assen. Deze spoorlijn is in 1905 geopend voor reizigers- en goederenvervoer. In 1947 werd de lijn gesloten voor reizigers en rond 1970 ook voor het goederenvervoer. De rails en bielzen zijn grotendeels verwijderd, maar het stationsgebouw van Rolde is behouden gebleven, zoals ook een stukje rails waar het oude spoortje de Koelandsdijk kruiste. 

De oude spoorrails in de Koelandsdijk

Na ongeveer een halve km vanaf de camping bereiken we het echte eindpunt van de voorgaande etappe, de begraafplaats bij de Jacobuskerk van Rolde. Toch wel raar, een begraafplaats als eindpunt…

De Jacobuskerk

We volgen het oude spoortracé, kruisen opnieuw het Andersche Diep en lopen door tot vlak bij het gehucht Anderen. In Anderen zijn stenen vuistbijlen uit 60.000 jaar voor Christus gevonden, de oudste bewijzen van bewoning in Drenthe, terwijl het plaatsje zelf “pas” meer dan 600 jaar bestaat.

We kruisen de N33 onder een splinternieuw viaduct en lopen de Westerlanden binnen. De scheiding tussen de verschillende percelen zijn met palen en schrikdraad afgezet en die moeten we via een opstapje passeren.

Met het opstapje over het schrikdraad

We kruisen opnieuw het Andersche Diep, maar nu is er niet alleen een bruggetje, maar ook een “voorde”, een doorwaadbare plaats waarvan de oevers en de bodem vroeger bekleed werden met stenen zodat de voermannen met de paard en wagen niet vast kwamen te zitten in de modder. 

Hier passeer ik de voorde over het Andersche Diep

Enige tijd later kruisen we het Andersche Diep opnieuw, dit keer over bruggetje gemaakt van oude bielzen, misschien de bielzen van het vroegere spoorlijntje.

We verlaten het gebied van de “Diepen” en komen in de bossen die vanaf voorlaatste eeuwwisseling zijn aangelegd voor de houtproductie. Bij de aanleg van de bossen door het in 1899 opgerichte Staatsbosbeheer werd vooral gebruik gemaakt van “gewone” werklozen, landlopers, dronkenlappen of veroordeelden uit opvoedingsgestichten. 

Ook de keienpaden werden in de werkverschaffing aangelegd

De laatste tijd zijn de productiebossen steeds meer omgevormd om ruimte te maken voor recreatie, educatie en natuurontwikkeling en is een meer gemengd bos ontstaan. Bijna aan het eind van de bossen lopen we langs het Meindersveen, waar een smal paadje door het wuivende gras omheen loopt. 

Berkenzwammen groeien, zoals de naam al zegt, op berken

We wandelen verder overhet Grolloërveld, een heidegebied zoals het er voor de bebossing al uit moet hebben gezien.

Op 2,5 km voor Schoonloo zien we opeens Guusje bij kampeerboerderij “De Warme Bossen” onder een parasol op het terras zitten. We hadden onderweg op modderige stukken de sporen van haar Rolrugzak al regelmatig gezien. We drinken daar een kop koffie, Guusje vertelt dat ze haar tentje bij de kampeerboerderij opzet om daar te overnachten. We nemen afscheid en lopen de laatste kilometers door het ruilverkavelingsgebied en het Strubbenbos naar Schoonloo waar deze etappe eindigt.

We rijden met de auto terug naar de camping waar we de tent afbreken, de auto weer inpakken en naar Enschede vertrekken.

Wilma en ik hebben er twee mooie wandeldagen opzitten waar ik, naast van het natuurschoon en de mooie omgeving, van de verwondering en opmerkzaamheid van Wilma heb genoten. Wilma heeft mij regelmatig gewezen op opmerkelijke paddenstoelen, vergezichten of mooie plantjes.

Wilma, bedankt voor je gezelschap op etappe 4 en 5 van Zuidlaren via Rolde naar Schoonloo.

Het geel hoorntje komt vooral voor op vermolmde takken en stammen van loofhout

Het Meindersveen

Éen kilometer voor Schoonlo, nog maar 410 km naar de Sint Pietersberg

Vandaag hebben Wilma en ik in ongeveer 5 en een half uur 18 km afgelegd.

In totaal heb ik in 22 uur en drie kwartier 87 km afgelegd.

Vierde etappe Zuidlaren - Rolde

20 september 2014

Vierde etappe, Zuidlaren-Rolde

Allereerst mijn excuses voor de “schrijffouten” in de voorgaande blogs. In het woord Hunebed hoort maar één en te staan en Drenthe wordt natuurlijk met een ha geschreven.

Vandaag gaat de wekker al vroeg. Ik heb met Wilma afgesproken dat ik haar om 7 uur aan de Deurningerstraat zal komen ophalen om naar camping “De Weyert” Rolde te rijden. Wij willen camping “De Weyert” als basiskamp gebruiken voor twee etappes van het Pieterpad.

Omdat er een erg dichte mist over het oosten van Nederland ligt besluit ik om de secundaire wegen te mijden en via Apeldoorn Zwolle te rijden. Dit heeft mede door de dichte mist een vertraging van ruim een half uur gekost.

In Rolde hebben we ons meteen bij de receptie van de camping ingeschreven waarna we de auto op de parkeerplaats binnen de slagboom mochten achterlaten. Snel de fietsen van de Twinny Load gehaald en op de fiets naar Zuidlaren. Een fietstocht die extra mooi werd door de nog steeds aanwezige nevel, de bedauwde struiken en spinnenwebben en de zon die tussen de mistflarden tevoorschijn kwam.

Door dat voorzichtige zonnetje kwam het liedje “Tienduizend redenen”, dat wij met de band Spark zingen, in mijn gedachten en dat is er eigenlijk de hele dag niet meer uit verdwenen:

“De zon komt op, maakt de morgen wakker; mijn dag begint met een lied voor U.

Heer, wat er ook gebeurt en wat mij mag overkomen, laat mij nog zingen als de avond valt.”

In Zuidlaren hebben we de fietsen bij een supermarkt gestald.

Zuidlaren stond al in de 13^e eeuw bekend om zijn Paardenmarkt en is natuurlijk ook bekend vanwege het liedje “Berend Botje ging uit varen…..”, dat al in een leesboekje uit 1894 vermeld stond. Het is niet duidelijk wie Berend Botje was, maar dat hij nooit in Amerika is aangekomen blijkt wel uit de vele verhalen die in de omgeving van Zuidlaren de ronde doen.

Standbeeld "Paardenhandelaren" van Frans Ram

Berend Botje

Na een lekkere kop cappuccino bij het Brinkhotel aan de Brink O.Z. zijn we om kwart over 11 op pad gegaan. Alsof het zo moest gaan zijn we ook hier direct aan het begin van de route fout gelopen (Dit is Wilma en mij vorig jaar bij de “proefetappe” Hellendoorn-Holten ook al overkomen). We hadden direct naast de Paardenmarkt de Marktstraat moeten inslaan, maar kwamen er ruim 50 meter voorbij deze straat pas achter.

De tocht gaat vanuit Zuidlaren over het terrein Dennenoord van de vroegere “Vereeniging tot Christelijke Verzorging van Krankzinnigen en Zenuwlijders in Nederland”. Dennenoord is een beschermd dorpsgezicht met een onder architectuur gebouwd sanatorium Egbert Reitsma en een aangelegde tuin van tuinarchitect Jan Vroom.  Als we de bebouwing van Zuidlaren achter ons laten betreden we het gebied van het Schipborgsche Diep. Deze stroom heet verder stroomopwaarts Oudemolensche Diep waar dan weer het Gastersche Diep in uitmondt die dan weer verder stroomopwaarts Rolderdiep en nog weer hogerop Andersche Diep heet. Kortom, veel namen voor een (smal) sterk meanderend stroompje

Schipborgsche Diep

dat al in het Pleistoceen, nog maar 10.000 jaar geleden, is ontstaan. De verzameling van Diepen hebben gezamenlijk weer de verzamelnaam Drentsche Aa gekregen. Ik denk dat de verschillende namen voor het stroompje pas veel later zijn bedacht.

We komen vandaag en morgen regelmatig vlak bij het stroompje en steken het ook een paar keer over.

Al snel kruisen we ook het Anlooër Diepje (jawel) en betreden de Gasterse Duinen. Gasterse Duinen is een natuurgebied nabij Gasteren dat bestaat uit zandruggen en natte veenkommen. Het gebied is in het Pleistoceen gevormd door landijs, smeltwater, sneeuwstormen en rivieren. In de middeleeuwen was dit gebied een verkeersknooppunt, nu is het een oase van rust.

Stalletje met pompoenen en kalebassen

In het esdorpje Gasteren koop ik bij een stalletje langs de weg een paar sierkalebassen voor de herfstdecoratie thuis en snuffelen we even rond bij Jobing Antiek aan de Brink waar de eigenaars nog tijd hebben voor een praatje over het dorp, de omgeving en het Pieterpad.

We willen niet te lang blijven hangen en gaan verder in de richting van het Ballooërveld waar we eerst het Gastersche Diep voor moeten oversteken. Het Ballooërveld is het grootste restant “woeste heide” in Drenthe en was vanaf 1918 militair oefenterrein. In 2006 is het overgedragen aan Staatsbosbeheer. In dit heidegebied liggen ongeveer 40 grafheuvels uit de late steentijd, de bronstijd en de ijzertijd.

Adder

Op een van de brede mulle zandpaden zien we opeens op nog geen meter voor ons een slang oversteken. Mijn eerste gedachte is: Hazelworm, maar meteen zie ik de zwarte ruiten op de rug van de ongeveer 70 cm lange slang. Het is een adder. Hoe snel ik ook ben in het gereed maken van de camera, de adder is al bijna aan de rand van het pad tussen de heide verdwenen.

We komen al dichter in de buurt van het eindpunt van de dag, maar horen dat het onweer vanuit het zuiden op komt zetten. Gelukkig houden we het droog tot op de camping.

Op camping De Weyert aangekomen krijgen we plek 13 aangewezen op het veldje Zwaluw. Je leest het goed, plekje 13 het ongeluksgetal. Ik begin net de stokken in de tunnels van de tent te steken en de donderbui barst los. Snel alles weer in de auto gepakt om de bui af te wachten. Wilma is net naar het toilet en blijft daar schuilen. Als de bui is overgedreven besluiten we eerst inkopen te gaan doen voor het ontbijt en rijden via een omleiding van ongeveer 2,5 km naar de supermarkt in het dorp die op nog geen 600 meter!! van de camping ligt. Op de terugweg zien we een dame met een Rolrugzak die in de richting van de camping loopt. Als Wilma en ik onze tent aan het opzetten zijn, hoor ik aan de andere kant van de haag dat daar ook een tent wordt opgezet. Onze nieuwe buurvrouw, Guusje uit Leiden, is de dame met de Rolrugzak. Als alle tenten zijn opgebouwd gaan Wilma, Guusje en ik met de auto naar Zuidlaren om de fietsen op te halen en om bij pizzeria Sapori la Fiera te eten. Guusje is een gezellige prater en we zijn al snel foto’s aan het vergelijken. Wat blijkt, we hebben regelmatig de zelfde dingen gefotografeerd.

Als we weer op de camping terug zijn drinken we nog wat bij de tent en leggen ons daarna ter ruste.

Denneboom door de wind gevormd

Begin van de Gasterse Duinen

Bont Zandoogje

Vandaag hebben Wilma en ik in ongeveer 5 uur 18 km afgelegd.

In totaal heb ik in 17 uur en een kwartier 69 km afgelegd.